Ξανθιά, πλατινέ και άνευ...εγκεφάλου

Μεσημέρι δήμος Αργυρούπολης, ζέστη αφόρητη, μυρίζουν τ' απομεινάρια ναφθαλίνης που πνέουν τα λοίσθια και ο χειμώνας έρχεται απειλητικά πίσω απ' τα υπολείματα του μοναδικού βουνού σχεδόν πράσινου που απέμεινε στην Αττική για να ξυπνά τις συνειδήσεις όλων μας πως ακόμα υπάρχει ζωή, ελπίδα και νοήματα. Μόλις δυο βήματα δηλαδή.

Εκείνη με ύφος μπλαζέ κι αγέρωχο μέσα στην τζιπάρα της, γυαλί πλατφόρμα, μαλλί πλατινέ, ξεμαλλιασμένο απ' το οξυζενέ που ατύχησε στη δόση, βγάζει την αριστερή χερούκλα με τα 82 (φο) βραχιόλια έξω απ' το παράθυρο και πετάει νωχελικά την αναμένη-ολοζώντανη γόπα που ακόμα σάλευε.

Σκάω δίπλα της και της λέω με ταπεινό ύφος:
"Η ευκαιρία σου χαμογελάει, σήμερα θα γίνεις Σταρ στο διαδίκτυο".
Με κοίταξε απορημένα.
Προφανώς θα ήθελε να με ρωτήσει τι είναι "Σταρ" γιατί διαδίκτυο μάλλον ήξερε...κάτι σχετικό με δίχτυα ή ψάρεμα μου φάνηκε πως μονολόγησε.

Τα στοιχεία της στην διάθεσή σας εντός των σχολίων.