Σάββατο, Ιουνίου 16, 2007

Όνειρα …θερινής νύχτας.



Από τις λίγες φορές που θυμάμαι όνειρο. Και ήταν ολοζώντανο. Συνήθως θυμάμαι τους εφιάλτες μου, που με βρίσκουν ιδρωμένη και βάναυσα ταλαιπωρημένη το ξημέρωμα. Με το σεντόνι κόμπο, να έχει αποτυπώσει τον πλήρη χάρτη της Ελλάδας με βραχονησίδες και βουνοκορφές στο πρόσωπο μου. Χωρίς επούλωση. Τι διάολο μακιγιάζ να κάνεις για να βουλώσεις τ’ αυλάκια κατά μήκος όταν βιάζεσαι the day after? ε, δεν είμαι και στην πρώτη νιότη. Αρκούντως ευχαριστημένη με τα δώρα του καλού Θεού.

Ψάχνω τον τόπο καταγωγής του, τον τόπο κατοικίας του. Πότε μετακομίζει στα Ιμαλάια και πότε με μια δρασκελιά στη λωρίδα της Γάζας. Κι άλλοτε ζει σε κάποια σπηλιά. Από αυτές τις περίεργες και μυστηριώδεις. Εμφανίζεται στα βιβλία πίσω από λέξεις. Σαν σκιά ξετρυπώνει ανάμεσα στις ιστορίες. Ποτέ σαν πρωταγωνιστής. Πάντα κρύβεται πίσω απ’ το κακό ή το καλό. Μου δίνει την εντύπωση πως κάνει εξαιρέσεις και δημιουργεί χάσματα. Η μορφή του μοιάζει με φιλόσοφου, άσπρα μαλλιά και γένια, μάτια αχνά και μικρά, λεπτά χείλη. Κι αναρωτιέμαι : Θεός και λεπτά χείλη ; Δεν συμβιβάζεται. Οι φυσιογνωμιστές επιστήμονες θα έλεγαν, πως αυτό το μοντέλο ταιριάζει σε στρυφνό άνθρωπο εσωστρεφή και μοναχικό με βιώματα και κατάλοιπα από την παιδική του ηλικία. Κανείς όμως δεν έμαθε αν έζησε παιδική ηλικία. Και κατά τα φαινόμενα γεννήθηκε γέρος. Είναι δυνατόν να είσαι σοφός και δίκαιος δίχως να περάσεις από όλα τα στάδια; από παιδί στην εφηβεία από την εφηβεία στην ενηλικίωση καταλήγοντας σοφός γέροντας.

Ο δικός μου Θεός ήθελα να κάνει μόνο καλοσύνες με μια αγκαλιά τεράστια να χωράει μικρούς και μεγάλους, καλούς και κακούς να συγχωρεί και να μην τιμωρεί, να μη σπέρνει καταστροφές, να μην θερίζει ανεξέλεγκτα αθώα παιδιά, να μην είναι τόσο γαλαντόμος στο μοίρασμα της δυστυχίας. Να εξισορροπεί τα ανισόρροπα. Σαν Θεός να διορθώνει όσα ο «μικρός» άνθρωπος είναι αδύναμος να διορθώσει.

Ο δικός μου Θεός ήθελα να είναι νέος να έχει κέφια να οικοδομεί κι όχι να καταστρέφει. Να είναι λησμονιά, συγχώρεση, δικαιοσύνη, ισότητα, αγάπη, φροντίδα, συντροφιά. Κι όχι παγίδα, καταιγίδα, τσουνάμι.
Ε, δεν ζητάω πολλά. Ο δικός μου Θεός ήθελα να έχει ψυχή μα να είναι "ψυχούλα".

Όλη η νύχτα μου (έχω την αίσθηση) πέρασε σε μια αίθουσα δικαστηρίου όπου δικαστές και ένορκοι με είχαν στριμώξει και με δίκαζαν για αμφισβητήσεις και σκέψεις.

31 σχόλια:

iLiAs είπε...

Να 'μουνα Θεός για λίγο,
απ' το φόβο να ξεφύγω,
να μπορώ να σου φωνάξω "σ' αγαπώ".

rodoula-kelly είπε...

ΣΕ δίκαζαν για τη ευαισθησία σου καλό μου;
Να τους τσακίσουμε πάραυτα!
ισως ο θεός να μην είναι "δίκαιος" ισως ο θεός απλώς να ΕΙΝΑΙ.
Ο ανθρώπινος πόνος είναι απέραντος αλήθεια..
δεν ρωτάω πιά γιατί..δίνω αυτό που μπορώ όταν μπορώ..
Σε φιλώ πολύ.

Dimosthenis Syriopoulos είπε...

Πω πω τί μου έκανες τώρα...
Λοιπόν που λες, όλο αυτό το πράγμα πολύ μου αρέσει!
Ξέρεις (και δεν ήμουν πάντα έτσι) είμαι της άποψης ότι το θεό τον κουβαλάει καθένας μέσα του, μο την έννοια ότι υπάρχουν τόσοι θεοί όσοι και άνθρωποι.

Είμαι αρκετά μεγάλος για να πιστεύω στην ύπαρξη του μοναδικού θεού και τέτοια φαιδρα, όπως είμαι κι αρκετά μεγάλος για να πιστεύω ότι δεν υπάρχει ο Άη Βασίλης. ( Αν δεν με πιστεύετε ρωτήστε τα μικρά μου)

Αν το δεις κιόλας από ελληνιστική άποψη, τότε αυτό το μονοθεϊστικό κάπως με δυσκολεύει, καθότι ως ράτσα είμαστε και λίγο extra large και γουστάρουμε την ποικιλία.

Τέλος πάντων, αν με ρώταγες σε τί και ποιόν πιστεύω, θα σου έλεγα αδρα, στην εσωτερική δύναμη του καθένα να αλλάζει τα πράγματα γύρω του, τη ζωη του.
Όπως τραγούδησε άλλωστε και η συχωρεμένη η Μοσχολιού, "εδώ είναι ο Παράδεισος κι η Κόλαση εδώ"... Δε νομίζω ότι υπάρχει θεός, γιατί αν τυχόν υπήρχε θα έπρεπε να είναι όπως τον περιέγραψες κι όχι τόσο κακοπροαίρετος όπως "είναι" τώρα.
Άλλωστε η θρησκευτική διδασκαλία και φιλοσοφία αναιρείται από τα γεγονότα όσο αφορά στην αγάπη του και τη σοφία και δικαιοσύνη.

Μην αφήνεις τον εαυτό σου να έχει ενοχές κι αν τέλος πάντων τις έχεις, κάνε ένα ποστ να τις "βγάλεις" από μέσα σου να τις δουλέψουμε μαζί σου όλοι εδ΄ψ και να ξεμπερδεύεις.
Μην περιορίζεσαι με θεούς και άλλα τέτοια, άνοιξε στη ψυχή σου και το μυαλό σου αυτό που φυλάς για το θεό και τότε θα δεις πόσο πολύ μοιάζεις του θεού που εσύ ψάχνεις

Paranoia είπε...

-> ilias

μπορείς να το φωνάξεις και δίχως να είσαι, θα σ' ακούσει.

-> rodoula-kelly

δεν χρειάζεται να τσακίσουμε κάποιον απαραίτητα, αυτό που χρειάζεται είναι να φύγουμε από την παγίδα μιας μικροαστικής αντίληψης που πολύ βολεύει τελικά.

-> dimostheni

στη βάση συμφωνούμε, για δύναμη πρόκειται σαφώς-που έχουμε ή όχι-
Πόσες φορές τον αναζητήσαμε σε στιγμές αδυναμίας και δεν μας έκανε τη χάρη? Να βρούμε τη δύναμη στην ουσία παρακαλέσαμε κι έπρεπε να έχει μορφή, πιθανόν για να μεταφέρουμε και το βάρος ή την ευθύνη.

Μου έδωσες γερή πάσα για επόμενο ποστ!
Λες να θέλω (πάλι) ψυχανάλυση?
Το μπλογκ είναι ένας καλός τρόπος, όντως έχεις δίκιο (κι έχεις πολλά δίκια).
Ελπίζω να έχετε ήλιο εκεί και να τον απολαύσεις μετά της οικογένειας την Κυριακή!

Dimosthenis Syriopoulos είπε...

Μπα... Βρέχει καρέκλες...

Άσε που έχω και διάβασμα.
Και τις στραβές μου έχω...

Η ψυχνάλυση είναι πολύ καλή και πολύ επικίνδυνη, θέλει προσοχή να διαλέξεις τον κατάλληλο άνθρωπο!!!

sunshine είπε...

Αχ τι σημαίνουν τελικά τα όνειρά μας;; Σημαίνουν κάτι; Και αν ναι, στην τελική τι είναι αυτό;;

sadprince είπε...

Όταν ανησυχεί κάποιος και σκέφτεται, σημαίνει πως ζει...
Όταν ανησυχεί πολύ έντονα όμως σημαίνει πως ζει έντονα...
Συνέχισε έτσι... Μόνο έντονα... Τίποτα λιγότερο...

Σπύρος Σεραφείμ είπε...

αν ήμουν Θεός, θα ερχόμουν να σου χαϊδέψω λίγο το κεφάλι...

eρωτας είπε...

Τα ίδια ερωτήματα βασάνιζαν κι εμένα επί σιερά ετών... έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως μάλλον ο Θεός τιμωρεί αθώους προς παραδειγματισμό όλων των υπολοίπων που διαπράττουν τέρατα. Αυτή η εξήγηση είναι, τρόπον τινά, λογική. Αλλιώς, καταλήγω στο συμπέρασμα πως είναι σαδιστής.

Θα συμφωνήσω με την παρατήρηση του Πριγκηπάκου μας.

Φιλί, αγκαλιά και καλημέρα!

BeBe είπε...

Πόσες και πόσες φορές νιώθω πως δικάζομαι για όσα δεν θέλω και γι'αυτά που δεν καταλαβαίνω τον λόγο που είναι "παράπτωμα".
Χαϊδεύω κι εγώ το κεφαλάκι σου,όπως ο Σπύρος Σεραφείμ και σου στέλνω αγκαλιά καλημερίσια

Fatale είπε...

δίκες ...δικαστές ....μπούρδες του μυαλού....
ένα όνειρο ήταν σαν όλα τ'άλλα....
μήπως φταίει ο χοντρός με τα ροδομάγουλα?

Καλημέρα Φιορούλα μου ....λίγο βαριά ακούγεσαι....φιλιά ανάλαφρα στέλνω

Paranoia είπε...

-> dimostheni

έχεις δίκιο περί ψυχανάλυσης, αλλά να κοίτα τί έγινε τώρα. Σαν ψυχίατρος θα με καταλάβαεις(ούτως ή άλλως με καταλαβαίνεις δηλ.)
αυτές οι αγκαλιές και τα χάδια σαςστο κεφάλι μου, δεν είναι καλύτερα κι από ψυχανάλυση?
έλα να χαϊδέψουμε και το δικό σου και που ξέρεις μπορεί να είναι μαγικά τα χεράκια μας!
καλή εβδομάδα σου

-> sunshine

ανάλογα πόσα κουβαλάβε μέσα μας, στο υποσυνείδητο και έρχονται στην επιφάνεια κάτω από ειδικές συνθήκες
καλή σου μέρα κοπελούδα μου

Paranoia είπε...

-> sadprince

και πριν λίγες μέρες μιλούσαμε για πρίγκηπες, τσουπ, εμφανίστηκες.
Να μην ανησυχώ δηλαδή, οκέι.
Ηρέμησα κάπως.
καλή εβδομάδα και καλή σου μέρα


-> σπύρο σεραφείμ

αφού δεν υπάρχει Θεός και δεν θα έρθει ποτέ να το κάνει, κάτι πιο χειροπιαστό δεν έχει?
Ας πούμε να πεταγόσουνα από δω!

:-)))

Paranoia είπε...

-> έρωτα

πόσες φορές τον έχω ψάξει να ήξερες! μέσα στις καλές μου πράξεις, προκειμένου να βιαστεί για μερικά οριακά πράγματα,που αφορούσαν τη ζωή κάποιου...
μπα, σιγά που φάνηκε
έτσι κουβέντα να γίνεται, αέρα πατέρα ύπαρξη!

αγκαλίτσες και σε σένα καλή μου!

-> bebe

σε όλους συμβαίνει, ναι
με τόσες αγκαλιές όμως με κακομάθατε, άσε που κάτσιασα και μ' αρέσει!!!

φιλούμπες

-> fatale

όντως είμαι πολύ ακόμα, αλλά ανεβαίνω σιγά-σιγά

ευτυχώς που έχω και σας!
(ο χοντρός εξαφανίστηκε, μόνο απ' την κολώνια του που μυρίζει το κτίριο, καταλαβαίνω πως ακόμα ζει)

φιλιά και καλή εβδομάδα

Dimosthenis Syriopoulos είπε...

@paranoia: Άστα είμαι σε πολύ δύσκολη πίστα τώρα... και χωρίς κανονάκι, για όσους θυμούνται τα παλιά καλά φλιπεράκια...
Να δούμε... Ευχαριστώ για τα γλυκά λόγια συμπαράστασης...
Καλή εβδομάδα και σε σένα

Apsoy είπε...

Χμμμ... ναι... χμμμ...
εεεμμμ...
Καλημέρα!
(σημάδι πως έχουμε ξυπνήσει κι έχει σβήσει το όνειρο...;))

φιλάκια.

Paranoia είπε...

-> dimostheni

άλλαξε πίστα, αυτή έχει λάδια
δεν βλέπεις?
γέλασα στο σπίτι σου με την ερώτηση :"σουηδέζα?"

-> apsoy

ευτυχώς τα όνειρα κρατάνε λίγο...
δυσκολεύομαι παρ' όλα αυτά να τα ξεχάσω!

αργυρένια είπε...

Μακάρι να μπορούσαμε να τα εξηγήσουμε, αλλά όχι με ονειροκρίτες και μπούρδες. Να καταλάβουμε μόνοι μας.

Ντάξει, δεν έχω λόγια για το ποστ.

λόγια του αέρα είπε...

Ένας θεός όπως τον αγαπας, ένα τραγούδι του Μάλαμα:

"Aφού δε θέλει κι ο Θεός να ναι ο κόσμος σκοτεινός
δεν θέλει πίστη απόλυτη ούτε βενζίνη αμόλυβδη
Θέλει κρασί και προσοχή, δεν θέλει μαρς και προσευχή
πίνει απ το ποτήρι μας, γελάει για χατήρι μας

Δεν είν δικές του οι σκέψεις σου κι οι άχαρες οι βλέψεις σου
παπάρες για πρωθυπουργούς, σάλτσες για παλαβούς
ανάβει το καντήλι του, καπνίζουνε οι φίλοι του
κι όταν τους βάζουν φυλακή κάθεται πάλι κι απορεί

Aφού δε θέλει κι ο Θεός να ‘ναι ο κόσμος σκοτεινός
δεν θέλει μάτια ανοιχτά ούτε τα χέρια σου σφιχτά
θέλει το νού στα μέτρα μας και την καρδιά στα ντέρτια μας
θέλει το γέλιο σου ξανά και μια γεμάτη αγκαλιά"

Paranoia είπε...

-> αργυρένια

σου έχω γράψει για το θαυμασμό που σου τρέφω όσον αφορά τα ποστ σου και τον τρόπο το ρεαλιστικότατο γραφής σου.
Έχεις μοναδικότητα και δεν είναι καθόλου τυχαίο που έχεις τόσους φανατίλες επισκέπτες!

-> λόγια του αέρα

σε καλοσωρίζω και θενκ γιου για τον υπέροχο στίχο!

Domingo είπε...

Έτσι όπως τον περιγράφεις θα θέλαμε όλοι να είναι ο θεός.
Πρώτα δίκαιος και μετά όλα τ'άλλα.
Βλέπει όμως κανείς γύρω μας δικαιοσύνη;
Ειδικά εγώ, μετά από αυτό που μου συνέβη το Νοέμβρη, σκέφτομαι ότι αν υπάρχουν δύο αντιμαχόμενες δυνάμεις, ο θεός (ή ότι εννοούμε με αυτή τη λέξη) και ο διάβολος (ή ότι εννοούμε και με αυτή τη λέξη), πως είμαστε σίγουροι ότι αυτός που κυβερνάει είναι ο θεός και ότι δεν είναι στην αντιπολίτευση;

Paranoia είπε...

-> domingo

έχεις δίκιο, απόλυτα δίκιο, έμεινα άφωνη, δεν μπόρεσα να αφήσω ούτε καν σχόλιο....

patsiouri είπε...

Aπο που ψωνίζεις ρέεεε!!!!!

( ελπίζω να είσαι λίγο-λίγο-λίγο-καλύτερα...)

una mama και οχι μονο είπε...

πιστευω η κακη ψυχολογια των προηγουμενων ημερων λογω της ταλαιπωριας με το σκυλακι σου καθρεφτιστηκε στα ονειρα σου! καλημερα!

Ηλιας....Just me! είπε...

Δικαστήριο ε; Τότε εγώ θα έπρεπε να έχω θανατωθεί με όλα τα μέσα θανάτωσης που υπάρχουν για τις "αιρετικές" σκέψεις μου! Ο Θεός (;) Είναι κάπου εκεί και βλέπει! Ή μήπως είναι αυτό που λένε: "Ο Θεός τελικά πρέπει να είναι ένα μικρό παιδί με μεγενθυτικό φακό, που παίζει μαζί μας και γελάει! Και πρέπει να έχει τρελαθεί στο γέλιο!"

Τάσος Ν. Καραμήτσος είπε...

Εμένα, πάλι, μου έχουν κολήσει οι δώδεκα θεοί που ζούσαν στον όλυμπο...
Καλημέρα

Dimosthenis Syriopoulos είπε...

Τί να λέμε... ;)))

nyctolouloudo είπε...

ο θεός, εάν υπάρχει, είναι ένας αχόρταγος, σχιζοφρενής, μνησίκακος και εκδικητικός άθεος κύκλωπας.....

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Κι' εγώ όπως τον περιγράφεις θα τον ήθελα. ΄Ομως ο Γλάρος μου λέει, γιατί να πιστεύουμε ντε και καλά ένα θεό που μας έφτιαξαν πακέτο από ...Εγγύς Ανατολή, ΤΗ ΣΤΙΓΜΉ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΊΧΑΜΕ ΟΎΤΕ ΈΝΑΝ , ΟΎΤΕ ΔΎΟ ΑΛΛΆ ....ΔΏΔΕΚΑ και ΕΛΛΗΝΕΣ;
Θα διαλέγαμε τον καλύτερο...


Γλαρένιες αγκαλιές

oneiromageiremata είπε...

Εγώ πάλι που τα θυμάμαι όλα; Έγχρωμα...ολόκληρα σενάρια... Ευτυχώς δε βλέπω συχνά εφιάλτες...

Paranoia είπε...

 patsiouri

απ’ την αμερικάνικη αγορά, χαχα
προσπαθώ να ξεχνιέμαι, άλλωστε η επικαιρότητα με παίζει σκληρά


 una mama

και συνεχίζεται στο επόμενο ποστ, δεν μπορεί κάποιος να αγιάσει


 ηλίας…just me

γελάει ή κλαίει?


 τάσος καραμήτσος

καλύτερα 12 από έναν και τζούφιο


 dhmostheni

και συμπληρώνω για το μου..ί της αλληνής?


 nyctolouloudo

με πριόνι μάλιστα

ψυχωσικό άτομο, ρώτα και το Δημοσθένη, που ξέρει


 φύρδην-μιγδην

είμαστε άτομα που αποποιούμαστε των ευθυνών μας κι όπου φυσάει ο άνεμος


 oneiromageiremata

σε ζηλεύω, εμένα πρέπει να με πετάξουν στα φίδια τελικά